vik (język szwedzki)
vik (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) zatoka
czasownik, forma fleksyjna
- (2.1) tryb rozkazujący (imperativ) od vika
- odmiana:
- (1.1) en vik, viken, vikar, vikarna
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) golf, bukt
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) fjord, fjärd
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- fraza rzeczownikowa Bottniska viken • Finska viken
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: geografia w języku szwedzkim
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.