vicus (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) wieś
- (1.2) ulica
- (1.3) zagroda chłopska
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik vīcus vīcī dopełniacz vīcī vīcōrum celownik vīcō vīcīs biernik vīcum vīcōs ablatyw vīcō vīcīs wołacz vīce vīcī - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- praindoeur. *u̯eiḱ-[1]
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Krystyna Długosz-Kurczabowa, Stanisław Dubisz, Gramatyka historyczna języka polskiego, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2001, s. 34.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.