verbleiben (język niemiecki)

wymowa:
IPA: [fɛɐ̯ˈblaɪ̯bn̩]
znaczenia:

czasownik mocny, nierozdzielnie złożony

(1.1) pozostawać, pozostać, zostawać, zostać
odmiana:
(1.1)[1] verbleiben (verbleibt), verblieb, verblieben (sein)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Verbleiben n, Verbleib m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: bleibenabbleibenaufbleibenausbleiben • beibleiben • nachbleiben • umspannenn • unterbleiben • überbleiben • verbleiben • zubleiben • zurückbleiben • zusammenbleiben
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.