verbittern (język niemiecki)

wymowa:

​

znaczenia:

czasownik słaby, nierozdzielnie złożony

(1.1) rozgoryczać, rozgoryczyć

odmiana:

(1.1)^[1] verbitter|n (verbittert), verbitterte, verbittert (haben)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Verbitterung ż

przym. verbittert

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: erbittern • verbittern

źródła: