vanuacki (język polski)
- wymowa:
- ‹wanuacki›, IPA: [ˌvãnuˈwaʦ̑ʲci], AS: [vãnuu̯acʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• epenteza ł • akc. pob.
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) odnoszący się do państwa Vanuatu[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik vanuacki vanuacka vanuackie vanuaccy vanuackie dopełniacz vanuackiego vanuackiej vanuackiego vanuackich celownik vanuackiemu vanuackiej vanuackiemu vanuackim biernik vanuackiego vanuacki vanuacką vanuackie vanuackich vanuackie narzędnik vanuackim vanuacką vanuackim vanuackimi miejscownik vanuackim vanuackiej vanuackim vanuackich wołacz vanuacki vanuacka vanuackie vanuaccy vanuackie nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) wanuacki
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Vanuatu n, Vanuatczyk m, Vanuatka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- baskijski: (1.1) vanuatuar
- chorwacki: (1.1) vanuatski
- czeski: (1.1) vanuatský
- farerski: (1.1) vanuatiskur
- hiszpański: (1.1) vanuatuense
- niemiecki: (1.1) vanuatuisch
- słowacki: (1.1) vanuatský
- słoweński: (1.1) vanuatujski
- szwedzki: (1.1) vanuatisk
- ukraiński: (1.1) вануатський
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.