utter (język angielski)
- wymowa:
- bryt. (RP) IPA: /ˈʌtə/ lub [ˈɐtə]
- amer. IPA: /ˈʌtɚ/ lub [ˈɐɾɚ]
- wymowa amerykańska
- znaczenia:
przymiotnik
czasownik
- (2.1) artykułować, wymawiać
- (2.2) wpuszczać do obiegu
- (2.3) publikować
- (2.4) wyrażać
- (2.5) o dźwięku: wydać
- odmiana:
- (1.1) st. wyższy more utter; st. najwyższy most utter
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (2.5) to utter a sound
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- (1.1) przysł. utterly
- (2.1) rzecz. utterance
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
utter (język szwedzki)
en utter (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) zool. wydra[1]
- odmiana:
- (1.1) en utter, uttern, uttrar, uttrarna
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: ssaki w języku szwedzkim
- źródła:
- ↑ Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 527.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.