ustawać (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. ustać)
- (1.1) podn. przestawać dziać się lub istnieć
- (1.2) podn. przestawać wykonywać coś z powodu zmęczenia
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) dogasać, kończyć się, odchodzić, przechodzić, przemijać, urywać się, wygasać
- (1.2) padać, opadać z sił
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ustawanie n, ustanie n
- czas. postawić
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) cease, intermit; (1.2) stop
- francuski: (1.1) passer; (1.2) tomber
- hiszpański: (1.1) cesar, calmar, mitigarse
- niderlandzki: (1.1) ophouden
- niemiecki: (1.1) aufhören; (1.2) innehalten
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.