usługobiorca (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌuswuɡɔˈbʲjɔrʦ̑a], AS: [usu̯ugobʹi ̯orca], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) praw. ekon. osoba fizyczna lub prawna korzystająca z usług
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik usługobiorca usługobiorcy dopełniacz usługobiorcy usługobiorców celownik usługobiorcy usługobiorcom biernik usługobiorcę usługobiorców narzędnik usługobiorcą usługobiorcami miejscownik usługobiorcy usługobiorcach wołacz usługobiorco usługobiorcy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) klient, świadczeniobiorca
- antonimy:
- (1.1) usługodawca
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- hiszpański: (1.1) destinatario m del servicio / de los servicios, cliente m
- nowogrecki: (1.1) αποδέκτης m υπηρεσίας/υπηρεσιών
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.