uproszczenie (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌuprɔʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ], AS: [uproščńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-ni…akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) czynienie czegoś prostszym
(1.2) rezultat uproszczenia (1.1)
odmiana:
(1.1)
(1.2)
przykłady:
(1.1) No i najważniejszeuproszczenie procedur jest bezinwestycyjne, nic nie kosztuje[1].
(1.2) Na rysunkach wykonawczych nity rysuje się bez uproszczeń.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. uprościć dk., upraszczać ndk.
rzecz. upraszczanie n
związki frazeologiczne:
w uproszczeniu
etymologia:
pol. rzecz. odczas. od uprościć
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) simplification; (1.2) simplification
  • duński: (1.1) forenkling w, forsimpling w, simplifikation w, simplificering w; (1.2) forenkling w, forsimpling w, simplifikation w, simplificering w
  • norweski (bokmål): (1.1) forenkling m/ż; (1.2) forenkling m/ż
  • norweski (nynorsk): (1.1) forenkling ż; (1.2) forenkling ż
  • szwedzki: (1.1) förenkling w; (1.2) förenkling w
źródła:
  1. Piotr Pytlakowski, Bandyta nie zazna spokoju, „Polityka”, 06/04/2002.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.