umartwienie (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od umartwić
- (1.2) coś umartwiającego
- (1.3) daw. zmartwienie, zatroskanie
- odmiana:
- (1.1) blm,
przypadek liczba pojedyncza mianownik umartwienie dopełniacz umartwienia celownik umartwieniu biernik umartwienie narzędnik umartwieniem miejscownik umartwieniu wołacz umartwienie - (1.2-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik umartwienie umartwienia dopełniacz umartwienia umartwień celownik umartwieniu umartwieniom biernik umartwienie umartwienia narzędnik umartwieniem umartwieniami miejscownik umartwieniu umartwieniach wołacz umartwienie umartwienia - przykłady:
- (1.2) Niech już Marcelina skończy z wyszukiwaniem sobie umartwień, bo się nabawi jakiejś choroby.
- (1.3) Dość już rozmyślania o umartwieniach, chodźmy na spacer!
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. umartwić dk., umartwiać ndk.
- rzecz. umartwianie n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. umartwić + -enie
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.