udanie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [uˈdãɲɛ], AS: [udãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
-
- znaczenia:
przysłówek
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (2.1) odniesienie dobrego, właściwego, pomyślnego, pozytywnego skutku
- (2.2) wybieranie się, pójście / pojechanie dokądś
- odmiana:
- (1.1) st. wyższy bardziej udanie; st. najwyższy najbardziej udanie
- (2.1) blm,
przypadek liczba pojedyncza mianownik udanie dopełniacz udania celownik udaniu biernik udanie narzędnik udaniem miejscownik udaniu wołacz udanie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) pomyślnie; przest. udatnie
- antonimy:
- (2.1) nieudanie
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. udawanie n, udawacz mos, udawaczka ż
- czas. udać dk., udawać ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (2.1) rzecz. odczas. od udać
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.