tytularny (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) posiadający prawo do używania danego tytułu, ale bez pełnienia funkcji związanej z tym tytułem
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) członek tytularny • rektor tytularny
- synonimy:
- (1.1) honorowy, nominalny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przysł. tytularnie
- rzecz. tytuł mrz, tytulatura ż, tytularność ż
- czas. tytułować
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) titular, nominal
- francuski: (1.1) titulaire, nominal
- hiszpański: (1.1) honorario
- kaszubski: (1.1) titëlarny, titularny
- niemiecki: (1.1) Titular-
- włoski: (1.1) titolare
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.