tytuń (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈtɨtũɲ], AS: [tytũń], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) przest. tytoń[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik tytuń tytunie dopełniacz tytuniu tytuniów / tytuni celownik tytuniowi tytuniom biernik tytuń tytunie narzędnik tytuniem tytuniami miejscownik tytuniu tytuniach wołacz tytuniu tytunie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. tytoniowy
- rzecz. tytoń mrz
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.