tynkarz (język polski)
tynkarz (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈtɨ̃ŋkaʃ], AS: [tỹŋkaš], zjawiska fonetyczne: wygł.• nazal.• -nk-
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) zaw. bud. murarz będący specjalistą w zakresie tynkowania
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik tynkarz tynkarze dopełniacz tynkarza tynkarzy / rzad. tynkarzów[1] celownik tynkarzowi tynkarzom biernik tynkarza tynkarzy / rzad. tynkarzów narzędnik tynkarzem tynkarzami miejscownik tynkarzu tynkarzach wołacz tynkarzu tynkarze - przykłady:
- (1.1) Elementarną umiejętnością tynkarza jest samodzielne sporządzenie zapraw tynkarskich.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) budowlaniec
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. tynk m, tynkowanie n, otynkowanie n, zatynkowanie n, wytynkowanie n, tynkarstwo n, tynkownica ż
- czas. tynkować ndk., otynkować dk., wytynkować dk., zatynkować dk.
- przym. tynkarski, tynkowy, natynkowy, podtynkowy
- przysł. natynkowo, podtynkowo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. tynk + -arz
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) plasterer
- białoruski: (1.1) тынкоўшчык m
- bułgarski: (1.1) мазач m
- hiszpański: (1.1) revocador m, enlucidor m
- kazachski: (1.1) сылақшы
- nowogrecki: (1.1) σοβατζής m
- rosyjski: (1.1) штукатур m
- włoski: (1.1) intonacatore m
- źródła:
- ↑
Hasło „tynkarz” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.