turca (język hiszpański)
- wymowa:
- IPA: [ˈtuɾ.ka]
- znaczenia:
przymiotnik, forma fleksyjna
- (1.1) ż lp od: turco
rzeczownik, rodzaj żeński
turca (język kataloński)
- wymowa:
- IPA: [ˈturkə]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
przymiotnik, forma fleksyjna
- (2.1) ż lp od: turc
- odmiana:
- (1.1) lp turca; lm turques
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Turquia ż, turc m
- przym. turc
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Diccionari Català-Anglès / Anglès-Català, Enciclopèdia Catalana, Barcelona 2011, ISBN 978-84-412-1516-0.
turca (język portugalski)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik, forma fleksyjna
- (1.1) ż lp od: turco
rzeczownik, rodzaj żeński
turca (język włoski)
- wymowa:
- IPA: /'tur.ka/
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) Turczynka
przymiotnik, forma fleksyjna
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.