tuołis (język jaćwieski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) rel. mit. diabeł[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niejasna, prawdopodobnie ostatecznie z prabałtofiń. *tuli → ogień, praural *tule, por. fiń. tuli, est. tuli, liw. tūļ; pierwotnie oznaczałby więc „ognisty“[2]
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Zigmas Zinkevičius, „Lenkų-jotvingių žodynėlis?“, Baltistica, t. 21, cz. 1, 1985, s. 80. - ↑ Krzysztof Tomasz Witczak, „Ugrofinizmy w języku jaćwieskim“, Acta Baltico-Slavica, t. 44, 2020, s. 157.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.