trumniarz (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈtrũmʲɲaʃ], AS: [trũmʹńaš], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) rzem. rzemieślnik wyrabiający trumny
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik trumniarz trumniarze dopełniacz trumniarza trumniarzy / rzad. trumniarzów celownik trumniarzowi trumniarzom biernik trumniarza trumniarzy / rzad. trumniarzów narzędnik trumniarzem trumniarzami miejscownik trumniarzu trumniarzach wołacz trumniarzu trumniarze - przykłady:
- (1.1) Zygmunta chrzestny jest trumniarzem i sporo zarabia.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) stolarz
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. trumna ż, trumienka ż, trumnisko n, trumnica ż, trumniak mrz, trumniaczek m
- przym. trumniarski, trumienny, trumniany
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- słowacki: (1.1) truhlár m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.