trencz (język polski)
- wymowa:
- IPA: [trɛ̃n͇ʧ̑], AS: [trẽṇč], zjawiska fonetyczne: udziąs.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) luźny, dwurzędowy, ściągnięty szerokim paskiem płaszcz z patkami, gabardynowy lub nieprzemakalny, wzorowany na wojskowym płaszczu, noszonym w czasie I wojny światowej
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik trencz trencze dopełniacz trencza trenczy / trenczów celownik trenczowi trenczom biernik trencz trencze narzędnik trenczem trenczami miejscownik trenczu trenczach wołacz trenczu trencze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) płaszcz
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) ang. trench coat[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) trench coat
- kaszubski: (1.1) tréncz m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.