tramwajarz (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (2.1) pot. ent. kowal bezskrzydły
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik tramwajarz tramwajarze dopełniacz tramwajarza tramwajarzy / rzad. tramwajarzów[1] celownik tramwajarzowi tramwajarzom biernik tramwajarza tramwajarzy / rzad. tramwajarzów narzędnik tramwajarzem tramwajarzami miejscownik tramwajarzu tramwajarzach wołacz tramwajarzu tramwajarze depr. M. i W. lm: (te) tramwajarze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) motorniczy
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. tramwaj m
- forma żeńska tramwajarka ż
- przym. tramwajowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. tramwaj + -arz
- uwagi:
- tłumaczenia:
- bułgarski: (1.1) трамвайджия m
- hiszpański: (1.1) tranviario m, tranviero m
- nowogrecki: (1.1) τραμβαγέρης m
- ukraiński: (1.1) трамва́йник m
- źródła:
- ↑ Hasło „tramwajarz” w: Słownik języka polskiego, red. Mieczysław Szymczak, t. III, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1978–1981, ISBN 83-01-00281-6, s. 523.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.