trȧjn (język wilamowski)
czasownik
- (1.1) gnać, poganiać, pędzić[1]
- (1.2) błaznować, głupstwa robić[1]
- odmiana:
- (1.1) czas przeszły prosty trǡ, imiesłów czasu przeszłego gətrəjn
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. hārtrȧjn, nȧjtrȧjn
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- por. niem. treiben, antreiben
- uwagi:
- zobacz też: trȧjn • austrȧjn • cytrȧjn • hārtrȧjn • ōtrȧjn • rymtrȧjn
- źródła:
- 1 2
Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. S-Z, Polska Akademja Umiejętności, Kraków 1930‒1936, s. 453.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.