totalitarny (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌtɔtalʲiˈtarnɨ], AS: [totalʹitarny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.

​

znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) odnoszący się do totalitaryzmu, związany z totalitaryzmem; taki, w którym panuje totalitaryzm

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza				liczba mnoga
	mos/mzw	mrz	ż	n	mos	nmos
mianownik	totalitarny		totalitarna	totalitarne	totalitarni	totalitarne
dopełniacz	totalitarnego		totalitarnej	totalitarnego	totalitarnych
celownik	totalitarnemu		totalitarnej	totalitarnemu	totalitarnym
biernik	totalitarnego	totalitarny	totalitarną	totalitarne	totalitarnych	totalitarne
narzędnik	totalitarnym		totalitarną	totalitarnym	totalitarnymi
miejscownik	totalitarnym		totalitarnej	totalitarnym	totalitarnych
wołacz	totalitarny		totalitarna	totalitarne	totalitarni	totalitarne
nie stopniuje się

przykłady:

(1.1) Stalinowski ZSRR był państwem totalitarnym.

składnia:

kolokacje:

(1.1) ustrój totalitarny • władza totalitarna • państwo totalitarne

synonimy:

antonimy:

(1.1) antytotalitarny

hiperonimy:

hiponimy:

(1.1) faszystowski, komunistyczny

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. totalniak mos, totalitaryzm, totalista, totalistka, totalitarysta, totalitarystka

przym. totalitarystyczny, totalistyczny, totalny

przysł. totalitarnie, totalitarystycznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. totus (całkowity)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) totalitarian
• arabski: (1.1) شمولي (šumūlīy)
• asturyjski: (1.1) totalitariu
• baskijski: (1.1) totalitario
• białoruski: (1.1) таталітарны
• bułgarski: (1.1) тоталитарен
• duński: (1.1) totalitær
• hiszpański: (1.1) totalitario
• łotewski: (1.1) totalitārs
• niemiecki: (1.1) totalitär
• norweski (bokmål): (1.1) totalitær
• nowogrecki: (1.1) απολυταρχικός, ολοκληρωτικός
• rosyjski: (1.1) тоталитарный
• słowacki: (1.1) totalitárny
• szwedzki: (1.1) totalitär
• ukraiński: (1.1) тоталітарний
• węgierski: (1.1) totalitárius
• włoski: (1.1) totalitario

źródła: