tetraplegik (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌtɛtraˈplɛɟik], AS: [tetrapleǵik], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) osoba z tetraplegią – paraliżem czterokończynowym
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik tetraplegik tetraplegicy dopełniacz tetraplegika tetraplegików celownik tetraplegikowi tetraplegikom biernik tetraplegika tetraplegików narzędnik tetraplegikiem tetraplegikami miejscownik tetraplegiku tetraplegikach wołacz tetraplegiku tetraplegicy - przykłady:
- (1.1) Po wypadku samochodowym jestem tetraplegikiem.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. tetraplegia ż
- przym. tetraplegiczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. tetraplegia + -ik
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) tetraplegic
- baskijski: (1.1) tetraplegiko
- francuski: (1.1) tétraplégique m ż
- hiszpański: (1.1) tetrapléjico m
- nowogrecki: (1.1) τετραπληγικός m
- włoski: (1.1) tetraplegico m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.