terminarz (język polski)
terminarz (1.2)
- wymowa:
- , IPA: [tɛrˈmʲĩnaʃ], AS: [termʹĩnaš], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) czyjś rozkład zajęć, terminów
- (1.2) kalendarz w formie książki z rubrykami do planowania czasu
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik terminarz terminarze dopełniacz terminarza terminarzy / rzad. terminarzów[1] celownik terminarzowi terminarzom biernik terminarz terminarze narzędnik terminarzem terminarzami miejscownik terminarzu terminarzach wołacz terminarzu terminarze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) kalendarz
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. termin m
- zdrobn. terminarzyk m
- czas. terminować
- przym. terminowy
- przysł. terminowo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- niderlandzki: (1.1) agenda m; (1.2) agenda m
- niemiecki: (1.1) Terminkalender m; (1.2) Terminkalender m
- źródła:
- ↑
Hasło „terminarz” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.