telegraficzny (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌtɛlɛɡraˈfʲiʧ̑nɨ], AS: [telegrafʹičny], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący telegrafu, związany z telegrafem

przymiotnik jakościowy

(2.1) charakterystyczny dla skrótowego stylu wypowiedzi przekazywanych przez telegraf
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) 16 marca nastąpiła wymiana telegraficznych not między rządem Tiso a führerem; naprośbę” Tiso Hitler zgodził się naopiekę nad słowackim państwem[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) aparat / blankiet / słup / drut telegraficzny • centrala / linia / szyfrarka telegraficzna
(2.1) skrót / styl telegraficzny
synonimy:
(2.1) skrótowy, lakoniczny, lapidarny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. telegrafia ż, telegrafista m, telegrafistka ż, telegrafowanie n
czas. telegrafować ndk.
przysł. telegraficznie
związki frazeologiczne:
styl telegraficzny • w telegraficznym skrócie
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Franciszek Ryszka, Noc i mgła : Niemcy w okresie hitlerowskim, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.