telefonować (język polski)

mężczyzna telefonuje (1.1)
wymowa:
IPA: [ˌtɛlɛfɔ̃ˈnɔvaʨ̑], AS: [telefõnovać], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
​
znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) rozmawiać z kimś przez telefon
(1.2) nawiązywać połączenie telefoniczne
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Już wczoraj telefonowałem do różnych firm w sprawie pracy.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) dzwonić
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. telefon m, telefonia ż, telefonowanie n, zatelefonowanie n, telefonista m, telefonistka ż, telefonik mrz
przym. telefoniczny
przysł. telefonicznie
czas. zatelefonować, przetelefonować
związki frazeologiczne:
zob. telefon
etymologia:
pol. telefon
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.