taternik (język polski)
taternik (1.1)
- wymowa:
- IPA: [taˈtɛrʲɲik], AS: [taterʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) sport. osoba uprawiająca taternictwo; zob. też taternictwo w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik taternik taternicy dopełniacz taternika taterników celownik taternikowi taternikom biernik taternika taterników narzędnik taternikiem taternikami miejscownik taterniku taternikach wołacz taterniku taternicy - przykłady:
- (1.1) Marzeniem każdego początkującego taternika jest wejście na Mnicha.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) grupa / ekipa taterników
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) wspinacz
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Tatry nmos, taternictwo n
- forma żeńska taterniczka ż
- przym. taternicki, taterniczy, tatrytowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. Tatry + -nik
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.