talea (język polski)
- wymowa:
- IPA: [taˈlɛa], AS: [talea]
-
- znaczenia:
rzeczownik
talea (język łaciński)
talea (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) laska, pręt[1]
- odmiana:
- (1.1) tālea, tāleae (deklinacja I)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik tālea tāleae dopełniacz tāleae tāleārum celownik tāleae tāleīs biernik tāleam tāleās ablatyw tāleā tāleīs wołacz tālea tāleae - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „talea” w: Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie III, Księgarnia św. Wojciecha, Poznań - Warszawa - Lublin 1958, s. 746.
talea (język włoski)
- wymowa:
- IPA: /'ta.le.a/ lub IPA: /ta.'lɛ.a/
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) bot. sadzonka
- odmiana:
- (1.1) lp talea; lm talee
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. taleaggio m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.