tłuk (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) gw. lwow. służąca
- (1.2) pot. osoba mało rozgarnięta
- (1.3) żegl. kij, służący do odpychania łódki
- (1.4) daw. gw. (Poznań) nierządnica[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) bałwan, baran, ciołek, cymbał, debil, idiota, łoś, matoł, półgłówek, tępak, jełop, osioł
- antonimy:
- (1.2) osoba rozważna, mędrzec
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. tłuc, przytłuc
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: służąca
- (1.4) zobacz listę tłumaczeń w haśle: nierządnica
- jidysz: (1.2) שמאָק m (szmok)
- źródła:
- ↑ Antoni Danysz, Odrębności słownikarskie kulturalnego języka polskiego w Wielkopolsce w stosunku do kulturalnego języka w Galicyi, „Język Polski” nr 8–10, s. 257.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.