szyna (język polski)

szyna (1.1)

szyny (1.1)

szyna (1.2)

szyna (1.3)

wymowa:

IPA: [ˈʃɨ̃na], AS: [šỹna], zjawiska fonetyczne: nazal.

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) techn. specjalnie wyprofilowana sztaba przeznaczona do poruszania się po niej pojazdów na kołach; zob. też szyna (profil) w Wikipedii

(1.2) med. urządzenie do wsparcia lub usztywnienia kończyny albo kręgosłupa

(1.3) inform. wewnętrzne połączenie elektroniczne, po którym transmitowane są dane

odmiana:

(1.1-3)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	szyna	szyny
dopełniacz	szyny	szyn
celownik	szynie	szynom
biernik	szynę	szyny
narzędnik	szyną	szynami
miejscownik	szynie	szynach
wołacz	szyno	szyny

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.3) magistrala

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. uszynienie n

przym. szynowy

przysł. szynowo

związki frazeologiczne:

dwója na szynach • dwójka na szynach • jak po szynach • na szynach

etymologia:

niem. Schiene^[1][2]

uwagi:

zob. też szyna w Wikipedii

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) rail; (1.2) splint; (1.3) bus
• baskijski: (1.1) errail; (1.3) bus
• białoruski: (1.1) рэйка ż
• bułgarski: (1.1) релса ż; (1.2) шина ż
• czeski: (1.2) dlaha ż; (1.3) sběrnice ż
• esperanto: (1.1) relo; (1.3) buso
• fiński: (1.1) kisko
• hiszpański: (1.1) raíl m, riel m, carril m; (1.3) bus m
• rosyjski: (1.1) рельс m; (1.2) шина ż; (1.3) шина ż
• ukraiński: (1.1) рейка ż
• węgierski: (1.1) sín; (1.2) sín
• wilamowski: (1.1) śyjn ż, siyn m, śyna ż lm
• włoski: (1.1) rotaia ż

źródła: