szyfon (język polski)

spódnica z szyfonu (1.1)
wymowa:
IPA: [ˈʃɨfɔ̃n], AS: yfõn], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) włók. cienka, przewiewna i półprzezroczysta tkanina o splocie płóciennym z mocno skręconych nitek jedwabnych lub bawełnianych, używana do produkcji bielizny, sukni, szali itp.
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na zabawie sylwestrowej ubrana była w suknię z szyfonu.
składnia:
kolokacje:
(1.1) suknia/szal z szyfonu
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. szyfonowy
rzecz. szyfonik mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. chiffon[1]
uwagi:
por. organza muślin • woal tiul
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) chiffon
  • niemiecki: (1.1) Chiffon m
  • rosyjski: (1.1) шифон
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.