sztokholmka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ʃtɔkˈxɔlm̥ka], AS: [štokχolm̦ka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) mieszkanka Sztokholmu[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik sztokholmka sztokholmki dopełniacz sztokholmki sztokholmek celownik sztokholmce sztokholmkom biernik sztokholmkę sztokholmki narzędnik sztokholmką sztokholmkami miejscownik sztokholmce sztokholmkach wołacz sztokholmko sztokholmki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) mieszkanka
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Sztokholm mrz
- forma męska sztokholmczyk mos
- przym. sztokholmski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) Nazwy mieszkańców miast, osiedli i wsi piszemy małą literą[2].
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: sztokholmczyk
- słowacki: (1.1) Štokholmčanka ż
- źródła:
- ↑
Nazwy państw świata, ich stolic i mieszkańców, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2007, ISBN 978-83-239-9999-7, s. 42. - ↑ Hasło „Nazwy mieszkańców miast, osiedli i wsi” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.