szlifierz (język polski)

szlifierz (1.1) diamentów

szlifierz (1.2)

wymowa:

IPA: [ˈʃlʲifʲjɛʃ], AS: [šlʹifʹi ̯eš], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.• i → j 

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) zaw. pracownik zajmujący się szlifowaniem; zob. też szlifierz w Wikipedii

(1.2) zaw. rzemieślnik zajmujący się ostrzeniem narzędzi

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	szlifierz	szlifierze
dopełniacz	szlifierza	szlifierzy / rzad. szlifierzów[1]
celownik	szlifierzowi	szlifierzom
biernik	szlifierza	szlifierzy / rzad. szlifierzów
narzędnik	szlifierzem	szlifierzami
miejscownik	szlifierzu	szlifierzach
wołacz	szlifierzu	szlifierze

przykłady:

(1.1) Pan Jurek dorabiał jako szlifierz.

(1.1) We Francji szlifierzom dobrze płacą.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. szlif m, szlifiernia ż, szlifierka ż

czas. szlifować ndk.

przym. szlifierski

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. Schleifer^[2]

uwagi:

tłumaczenia:

• esperanto: (1.2) akrigisto
• fiński: (1.1) timantinhioja
• kazachski: (1.2) қайрақшы, шарықшы
• niemiecki: (1.1) Schleifer m; (1.2) Schleifer m
• rosyjski: (1.1) огранщик m; (1.2) точильщик m
• wilamowski: (1.1) šłȧjfer m; (1.2) šłȧjfer m
• włoski: (1.1) rettificatore m, levigatore m, smerigliatore m; (1.2) arrotatore m, arrotino m

źródła: