szkoleniowiec (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌʃkɔlɛ̃ˈɲɔvʲjɛʦ̑], AS: [školẽńovʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.• i → j
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) ten, kto szkoli
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik szkoleniowiec szkoleniowcy dopełniacz szkoleniowca szkoleniowców celownik szkoleniowcowi szkoleniowcom biernik szkoleniowca szkoleniowców narzędnik szkoleniowcem szkoleniowcami miejscownik szkoleniowcu szkoleniowcach wołacz szkoleniowcu szkoleniowcy - przykłady:
- (1.1) Teraz razem ze słoweńskim szkoleniowcem ma zapewnić włocławianom obronę tytułu mistrza Polski[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) sport. trener
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. szkolenie n, szkoła ż
- czas. szkolić ndk.
- przym. szkoleniowy, szkolny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. szkolenie
- uwagi:
- tłumaczenia:
- włoski: (1.1) istruttore m
- źródła:
- ↑ Fakt, nr 01.03 (2), Warszawa, 2004 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.