szewczyni (język polski)
szewczyni (1.1)
szewczynie (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ʃɛfˈʧ̑ɨ̃ɲi], AS: [šefčỹńi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) przest. forma żeńska od: szewc[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik szewczyni szewczynie dopełniacz szewczyni szewczyń celownik szewczyni szewczyniom biernik szewczynię szewczynie narzędnik szewczynią szewczyniami miejscownik szewczyni szewczyniach wołacz szewczyni szewczynie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- zob. szewc
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: szewc
- kataloński: (1.1) sabatera ż
- źródła:
- ↑
Hasło „szewc” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. VI: S-Ś, Warszawa 1900–1927, s. 615.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.