szczać (język polski)

wymowa:
IPA: [ʃʧ̑aʨ̑], AS: [ščać]
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) grub. oddawać mocz
odmiana:
(1.1) koniugacja IX lub rzad. koniugacja I, szczę[1] / rzad. szczam[2], lub rzad.
przykłady:
(1.1) Psy szczają na chodniki.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) lać, odlewać się, sikać, reg. pozn. siurać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. szczyl mzw, szczanie n, szczochy lm nmos, szczyny lm nmos, obszczywanie n, obszczanie n, zeszczanie n, poszczanie n, naszczanie n, wyszczanie n, oszczywanie n, oszczanie n, zaszczywanie n, zaszczanie n, szczyniak m
czas. obszczywać ndk., obszczać dk., zeszczać się dk., poszczać się dk., naszczać dk., wyszczać się dk., oszczywać ndk., oszczać dk., zaszczywać ndk., zaszczać dk.
przym. szczochowy, szczylski
związki frazeologiczne:
szczać na coś • szczać pod wiatr
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) piss, leak
  • duński: (1.1) pisse
  • hiszpański: (1.1) mear
  • kataloński: (1.1) pixar
  • niemiecki: (1.1) pissen
  • nowogrecki: (1.1) κατουρώ
  • rosyjski: (1.1) писать
  • ukraiński: (1.1) сця́ти
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „szczać” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „szczać” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.