szarlotka (język polski)
szarlotka (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ʃarˈlɔtka], AS: [šarlotka]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) cuk. kruche ciasto z jabłkami; zob. też szarlotka w Wikipedii
- (1.2) bot. zob. szalotka[1]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik szarlotka szarlotki dopełniacz szarlotki szarlotek celownik szarlotce szarlotkom biernik szarlotkę szarlotki narzędnik szarlotką szarlotkami miejscownik szarlotce szarlotkach wołacz szarlotko szarlotki - przykłady:
- (1.1) Mamo, może byś upiekła szarlotkę?
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) jabłecznik
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. charlotte[2][3], od żeńskiego imienia Charlotte
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
- tłumaczenia:
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: szalotka
- angielski: (1.1) apple-pie, charlotte
- arabski: (1.1) فطيرة التفاح
- białoruski: (1.1) шарлотка ż
- duński: (1.1) æblekage w
- francuski: (1.1) tarte aux pommes ż, charlotte ż
- islandzki: (1.1) eplakaka ż
- norweski (bokmål): (1.1) eplekake m/ż
- norweski (nynorsk): (1.1) eplekake ż
- rosyjski: (1.1) шарлотка ż
- ukraiński: (1.1) шарлотка ż
- węgierski: (1.1) almás lepény
- włoski: (1.1) torta di mele ż
- źródła:
- ↑
Hasło „szarlotka” w: Słownik języka polskiego, red. Aleksander Zdanowicz i in., M. Orgelbrand, Wilno 1861. - ↑ Hasło „szarlotka” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
- ↑ Edward Łuczyński, Jolanta Maćkiewicz, Językoznawstwo ogólne. Wybrane zagadnienia, wyd. II rozszerzone i uzupełnione, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2002, s. 115.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.