synklina (język polski)
synklina (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) geol. wklęsły fałd warstw skalnych; zob. też synklina w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik synklina synkliny dopełniacz synkliny synklin celownik synklinie synklinom biernik synklinę synkliny narzędnik synkliną synklinami miejscownik synklinie synklinach wołacz synklino synkliny - przykłady:
- (1.1) W jądrze synkliny znajdują się warstwy najmłodsze, a na zewnątrz (na tzw. skrzydłach) najstarsze[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) synklina fałszywa
- synonimy:
- (1.1) łęk, niecka
- antonimy:
- (1.1) antyklina, siodło
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. geosynklina ż, synklinorium n
- przym. synklinalny
- przysł. synklinalnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. συγκλίνω (sunklínô) < gr. σύν + κλίνω (sún + klínô) → obok + naginać
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) syncline
- baskijski: (1.1) sinklinal
- bułgarski: (1.1) синклинала ż (sinklinala)
- słowacki: (1.1) synklinála ż
- ukraiński: (1.1) синкліналь ż (sinklìnalʹ)
- włoski: (1.1) sinclinale ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.