synantrop (język polski)
typowy synantrop (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) biol. roślina lub zwierzę przystosowane do życia w środowisku silnie przekształconym przez ludzi[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik synantrop synantropy dopełniacz synantropa synantropów celownik synantropowi synantropom biernik synantropa synantropy narzędnik synantropem synantropami miejscownik synantropie synantropach wołacz synantropie synantropy - przykłady:
- (1.1) Za synantropy mogą być uznane np. bociany czy sierpówki.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. synantropizować się ndk.
- przysł. synantropijnie
- rzecz. półsynantrop mzw, synantropizacja ż, synantropizm n
- przym. synantropijny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. συν- + ἄνθρωπος → razem + człowiek
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) synanthrope
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.