symulakr (język polski)
- wymowa:
- IPA: [sɨ̃ˈmulakr̥], AS: [sỹmulakr̦], zjawiska fonetyczne: wygł.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) byt, rzecz lub pojęcie udawane, nieprawdziwe, wykreowane przez symulowanie; takie, które nie ma odzwierciedlenia w rzeczywistości; zob. też symulakr w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik symulakr symulakry dopełniacz symulakra symulakrów celownik symulakrowi symulakrom biernik symulakr symulakry narzędnik symulakrem symulakrami miejscownik symulakrze symulakrach wołacz symulakrze symulakry - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) symulakrum
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. symulakrum n, symulowanie n, symulacja ż, symulant m, symulantka ż, symulacjonizm m, symulacjonista m, symulacjonistka ż
- czas. symulować ndk.
- przym. symulacyjny, symulakrowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ang. simulacrum < łac. simulacrum → podobieństwo, pozór
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) simulacrum
- francuski: (1.1) simulacre m
- japoński: (1.1) シミュラクラ現象(シミュラクラげんしょう)
- włoski: (1.1) simulacro m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.