svälla (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
czasownik nieprzechodni
- (1.1) pęcznieć, nabrzmiewać, puchnąć, rosnąć (o cieście), wzbierać (o rzece)[1]
- odmiana:
- (1.1) att svälla, sväller, svällde, svällt svälla!
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) svullna, pösa
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) öka, expandera
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. svall n
- związki frazeologiczne:
- czasownik frazowy svälla upp • svälla ut
- etymologia:
- uwagi:
- nie mylić z: svalla → burzyć się
- źródła:
- ↑ Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 471.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.