suzeren (język polski)
- wymowa:
- IPA: [suˈzɛrɛ̃n], AS: [suzerẽn], zjawiska fonetyczne: nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) hist. w feudalizmie: najwyższy senior niebędący niczyim wasalem[1]
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik suzeren suzerenowie/suzereni dopełniacz suzerena suzerenów celownik suzerenowi suzerenom biernik suzerena suzerenów narzędnik suzerenem suzerenami miejscownik suzerenie suzerenach wołacz suzerenie suzerenowie/suzereni - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. suzerain
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) suzerain
- bułgarski: (1.1) сюзерен m
- francuski: (1.1) suzerain m
- niemiecki: (1.1) Suzerän m
- rosyjski: (1.1) сюзерен m
- ukraiński: (1.1) сюзерен m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.