suchotnik (język polski)
- wymowa:
- IPA: [suˈxɔtʲɲik], AS: [suχotʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) przest. med. mężczyzna chorujący na gruźlicę
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik suchotnik suchotnicy dopełniacz suchotnika suchotników celownik suchotnikowi suchotnikom biernik suchotnika suchotników narzędnik suchotnikiem suchotnikami miejscownik suchotniku suchotnikach wołacz suchotniku suchotnicy depr. M. i W. lm: (te) suchotniki - przykłady:
- (1.1) Grupa suchotników siedziała na leżakach przed sanatorium.
- (1.1) Suchotniki jedne, kaszlą od rana do wieczora.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) gruźlik
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) chory
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. suchoty lm, suchar m, suchość ż, schnięcie n
- forma żeńska suchotnica ż, suchotniczka ż
- czas. schnąć ndk.
- przym. suchy, suchotniczy
- przysł. sucho
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. suchoty + -nik
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: gruźlik
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.