substans (język duński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) substancja
- odmiana:
- (1.1) en substans, substansen, substanser, substanserne
- przykłady:
- (1.1) Flasken indeholdte en ildelugtende grønlig substans. → Butelka zawierała śmierdzącą zielonkawą substancję.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. substantia
- uwagi:
- źródła:
substans (język norweski (bokmål))
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) substancja
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
substans (język norweski (nynorsk))
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) substancja
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.