stycznik (język polski)
stycznik (1.1) przemysłowy
- wymowa:
- IPA: [ˈstɨʧ̑ʲɲik], AS: [styčʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) elektr. urządzenie elektromechaniczne do zamykania i przerywania obwodów elektrycznych średniej mocy[1]; zob. też stycznik w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik stycznik styczniki dopełniacz stycznika styczników celownik stycznikowi stycznikom biernik stycznik styczniki narzędnik stycznikiem stycznikami miejscownik styczniku stycznikach wołacz styczniku styczniki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) stycznik liniowy
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. styk m, stykówka ż, stykanie n, tykanie n, tknięcie n, zestyk mrz
- czas. zetknąć, wytykać, wytknąć, stykać, stykać się ndk., tykać ndk.
- przym. stykowy, stycznikowy, stykówkowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) contactor
- baskijski: (1.1) kontaktore
- bułgarski: (1.1) контактор m
- francuski: (1.1) contacteur m
- hiszpański: (1.1) contactor m
- ukraiński: (1.1) контактор m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.