stupiętrowy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌstupʲjɛ̃nˈtrɔvɨ], AS: [stupʹi ̯ẽntrovy], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• asynch. ę • akc. pob.• i → j
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) taki który ma sto pięter; wysoki na sto pięter
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik stupiętrowy stupiętrowa stupiętrowe stupiętrowi stupiętrowe dopełniacz stupiętrowego stupiętrowej stupiętrowego stupiętrowych celownik stupiętrowemu stupiętrowej stupiętrowemu stupiętrowym biernik stupiętrowego stupiętrowy stupiętrową stupiętrowe stupiętrowych stupiętrowe narzędnik stupiętrowym stupiętrową stupiętrowym stupiętrowymi miejscownik stupiętrowym stupiętrowej stupiętrowym stupiętrowych wołacz stupiętrowy stupiętrowa stupiętrowe stupiętrowi stupiętrowe nie stopniuje się - przykłady:
- (1.1) Na zachód od rzeki Sac, gdzie wilki grasowały pośród bagien, stoi stupiętrowy bank LaSalle, perła architektury[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. sto + piętro
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Paweł Marcinkiewicz, Świat dla opornych, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.