stracić rezon (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈstraʨ̑iʨ̑ ˈrɛzɔ̃n], AS: [straćić rezõn], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• wym. warsz.
- znaczenia:
fraza czasownikowa dokonana
- (1.1) stracić pewność siebie, swobodę, rezolutność; nie umieć wybrnąć z kłopotliwej sytuacji[1]
- odmiana:
- (1.1) zob. stracić, „rezon” nieodm., w formach zaprzeczonych – „rezonu”
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) położyć uszy po sobie, stulić uszy po sobie, spuścić uszy po sobie, podwinąć ogon pod siebie, podwinąć ogon
- antonimy:
- (1.1) odzyskać rezon, nabrać rezonu
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) апусціць крылы
- rosyjski: (1.1) потерять уверенность в себе
- źródła:
- ↑ Stanisław Bąba, Jarosław Liberek, Słownik frazeologiczny współczesnej polszczyzny, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2002, ISBN 83-01-13696-0, s. 676.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.