stinn (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) pełny, wypełniony, wypchany
- (1.2) pękaty, napęczniały, rozdęty
- odmiana:
- (1) stinn, stint, stinna; st. wyższy stinnare; st. najwyższy stinnast
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) stinna lador → pełne stodoły • stinn plånbok → wypchany portfel
- (1.2) stinn buk → rozdęty brzuch
- synonimy:
- (1.1) välfylld, späckad, proppfull
- (1.2) utspänd, uppblåst
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. stinnhet
- przysł. stint
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.