stilk (język duński)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) bot. łodyga
odmiana:
(1.1) en stilk, stilken, stilke, stilkene
przykłady:
(1.1) Planten har stærke stilke og den blomstrer i sommerperioden.Roślina ma mocne łodygi, a kwitnie w okresie letnim.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) stængel
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. stilket
związki frazeologiczne:
på stilke
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.