sticlă (język rumuński)
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) szkło[1][2]
- (1.2) szyba[1][2]
- (1.3) butelka[1][2]
- (1.4) soczewka w okularach, szkło[1]
- odmiana:
- (1.1-4) lp sticlă; lm sticle
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) de sticlă → ze szkła, szklany[1]
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. sticlar m, sticlărie ż, sticluță ż
- czas. sticli
- przym. sticlos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- scs. стькло (stьklo)[2] → szkło[3]
- uwagi:
- źródła:
- 1 2 3 4 5 Zdzisław Skarżyński, Mały słownik rumuńsko-polski, Wiedza Powszechna, Warszawa 1963.
- 1 2 3 4
Anna Oczko, Zapożyczenia południowosłowiańskie w języku rumuńskim w XVI i XVII wieku, Kraków 2010, s. 265. - ↑ Hasło „стькло” w: Slovník jazyka staroslověnského (Словарь старославянского языка), red. Josef Kurz, Zoe Hauptová, t. IV, Československá Akademie Věd (Издательство Санкт-Петербургского университета), Praga (Sankt Petersburg) 1958–1997 (2006), ISBN 5-288-04041-9, s. 194.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.