stattgeben (język niemiecki)
- wymowa:
- IPA: [ˈʃtatˌɡeːbn̩]
-
- znaczenia:
czasownik mocny, rozdzielnie złożony
- (1.1) urz. uwzględniać, uwzględnić, przychylać się, przychylić się, rozpatrywać pozytywnie, rozpatrzyć pozytywnie
- odmiana:
- (1.1)[1] stattgeben (gibt statt), gab statt, stattgegeben (haben)
- przykłady:
- składnia:
- (1.1) etw./jdm. (Dat.) stattgeben
- kolokacje:
- (1.1) einem Antrag / Ersuchen / Widerspruch stattgeben • einer Klage stattgeben
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.